Satır Arası

Sana yaralarımı gösteriyorum senden aldığımı bilmediğin. Hakkımda pek bir şey bilmiyorsun, öğrenmek istemeni isterdim. Sana şiirlerimi gösteriyorum herkesten sır gibi sakladığım. Satır aralarında sen varsın, okuyabilmeni isterdim. 

Seni ilk gördüğümde anlamıştım. Yanımda olmanı isteyeceğimi o andan itibaren biliyordum ve bu korkuya dayanamadım. Gözlerimi kaçırdım çünkü zaten fark etmezdi, fark etmemiştin. Daha önce birkaç kez sevdim. Sevdiğine inanmak hissetmek için yeterli mi? Sevdim ama daha önce böyle hissetmedim. İlk andan kalbime giren tek kişi olabilirsin. Bana yabancı bir yüzdün ama bana gülümseyeceğin günleri hayal ettim. Birkaç dakikamı aldı hepsi. Birkaç gün sonra tek düşüncem haline geldin. 

Herkes birileri için kurallarını çiğner, sınırlarını aşar. Konfor sınırlarımı korumak benim de hoşuma gider. Kontrolü sevdiğim kadar sevmedim birini sevmeyi. Düşünürken kendimi kaybetmek bana hiçbir zaman iyi gelmedi. Tanışırken dahi sesim titredi, seni gözümde büyüttüğüm kadar büyük müydü kalbin? Risk almaya değer miydi seninle paylaşabileceğim güzel anların hayali? Bazen düşünmeden hareket etmek bana iyi bile gelebilirdi, kaybedecek neyim var düşünmek istemedim. Seninle konuşmayı sevdiğim kadar yanımda nefes aldığını bilmeyi dahi sevdim. Zihnimin içini sana açmak istedim, bir şişe daha devirsem dahasını ağzımdan kaçırabilirdim. Senin de aynı şekilde hissetmeni istedim. Konuşmak istediğinde düşünüp vazgeçmemeni diledim. Seni neyin durdurduğunu asla bilemeyeceğim. Hakkımda gerçekten ne düşündüğünü asla bilemeyeceğim. Sen söylemedikçe zihninin içine giremeyeceğim. Ama zaten kalbine ve aklına müdahale etmeyeceğime söz verebilirim. 

Ben birini düşündüğüm zaman kalan herkes birer siluet haline geliyor. Karanlıkta gölgelerimiz dans ediyor. Vedalaşırken daha uzun, daha sıkı sarılmak istiyorum. Delice ama tehlikede olmasam bile güvende hissediyorum. Misal istediğimden biraz daha az sarıldıysan gece hayalimde ben onu tamamlıyorum. Omzuna yaslanıyorum ve kimseye anlatmadıklarımı anlatıyorum. Seni sevdiğimi biliyorsun ve gülüyorsun. Çenenin köşesinden öpüyorum. Her hayalimin bir sabahı oluyor. Siluet sandıklarım gerçekti. Gölgelerimiz dans ederken yalnız olmadığımızı fark ediyorum. Hatta tango sandığım bu dans benimle bile değildi. Ya seyirci oluyorum ya da solo. Yoluna koyamadığım bir başka kalp yarasısın. Ama yine de yanımda nefes almanı seviyorum. En çok güldüğünde seviyorum çünkü hayatına dokunduğumu anlıyorum. 

Sema Uzun

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: